πεισίβροτος
πεισίβροτος, persuading
Could not find πεισίβροτόν in Logeion dictionaries.
πεισίβροτόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πεισίβροτος
πεισί-βροτος, ον,
- persuading mortals, π. βάκτρον, i. e. the sceptre, A. Ch. 362 (lyr., πισίμβροτον cod. Med.).
πεισί·βροτος, ος, ον, à qui obéissent les mortels, Eschl. Ch. 362.
Étym. πείθω, βροτός.
πεισίβροτος
πεισί-βροτος, ον,
- persuading or controlling mortals, of a kingʼs sceptre, Aesch.