πεισμάτιος
πεισμάτιος, busied with cables
πεισμ-άτιος [ᾰ], η, ον,
- busied with cables, epith. of Rhea, Orph. A. 628.
πεισμάτιος, α, ον [ᾰ] qui noue ou dénoue les amarres, ép. de Rhéa, Orph. Arg. 626.
Étym. πεῖσμα.
πεισμάτιος, zu den Schiffstauen gehörig, sie anknüpfend od. lösend, Sp. S. πεισματίας.