πεπαίνω
πεπαίνω, to ripen, make ripe
Could not find πεπαίνοντος in Logeion dictionaries.
πεπαίνοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of πεπαίνω
πεπαίνω, aor. ἐπέπᾱνα (v. infr. 2):—Pass., fut. πεπανθήσομαι: aor. ἐπεπάνθην (v. infr.): pf. inf. πεπάνθαι Arist. Pr. 925a13: (πέπων):—
- ripen, Hdt. 1.193; ὀρχάτους ὀπωρινούς E. Fr. 896; π. τὴν ὀπώραν, of the vine, bring its fruit to maturity or perfection, X. Oec. 19.19, cf. Arist. Mir. 846b1; [ἡ συκῆ] π. τέτταρας καρπούς Thphr. HP 4.2.3; but [συκῆ] π. τὴν σάρκα τοῦ ὄρνιθος, by being boiled with it, Plu. QConv. 2.697b: abs., διασκοπῶν ἥδομαι τὰς . . ἀμπέλους, εἰ πεπαίνουσιν ἤδη, i.e. if the grapes are ripening, Ar. Pax 1163 (lyr.):—Pass., become ripe, Hdt. 4.199, Ion Trag. 57, Trag.Adesp. 396, Gp. 4.6.1, etc.
- 2 metaph., soften, assuage, πεπᾶναι ὀργήν Ar. V. 646; χρόνος ὁ πάντα πεπαίνειν εἰωθώς Plu. Cons.Apoll. 2.102a; ὀργὴ πεπανθήσεται X. Cyr. 4.5.21; τὸ πεπανθὲν ἔρωτος τραῦμα AP 12.80 (Mel.); of a person, ἢν πεπανθῇς E. Heracl. 159.
- 3 in Pass., of tumours, soften and suppurate, Hp. Epid. 6.2.16; of illness generally, come to a head, mature, Id. Aph. 2.40, Prog. 12; μέχρι ἂν τῆς νούσου ἡ ἀκμὴ πεπανθῇ Id. Acut. 38; also οὖρα πεπαινόμενα Id. Epid. 1.3.
- 4 χρὼς ἐπὶ χρωτὶ πεπαίνετο grew warm, Theoc. 2.140.
πεπαίνω (act. seul. prés. et ao. ἐπέπανα [πᾱ] ; pass. f. πεπανθήσομαι, ao. ἐπεπάνθην, pf. inf. πεπάνθαι)
I tr.
1 faire cuire, faire mûrir, Hdt. 1, 193 ; Xén. Œc. 19, 19, etc. ; au pass. mûrir, être mûr, Hdt. 4, 199 ; Ion (Plut. M. 658b) ; Geop. 4, 6, 1, etc. ||
2 amollir par la cuisson, Plut. M. 697b, etc. ||
3 échauffer, d’où au pass. devenir chaud, Thcr. Idyl. 2, 140 ||
4 fig. faire mûrir, amener à maturité, d’où au pass. être mûr, en parl. d’un mal, Hpc. 1170b, etc. ; au mor. adoucir, calmer, Ar. Vesp. 645 ; au pass. Xén. Cyr. 4, 5, 21 ; Anth. 12, 80, etc. ||
II intr. devenir mûr, mûrir, Ar. Pax 1163.
Étym. πέπων.
1. act. met acc., causat. doen rijpen:
2. pass. intr. rijp worden:
πεπαίνω, 1) weich, milde machen ; von Früchten, ἐὰν πεπανθῇ, Pol. 12.2.3 ; Luc. V.H. 1.22 ; Plut. Symp. 2.7.2 ; u. aus Ion ib. 3.10.2 μέλας γὰρ αὐτοῖς οὐ πεπαίνεται βότρυς ; – auch vom Baume selbst gesagt, πεπαίνει τέτταρας καρπούς, er bringt viermal Früchte zur Reife, Ath. III.77c ; pass. reif werden, Her. 4.199 ; übertr., τραῦμα πεπανθέν, geheilte Wunde, Mel. 55 (XII.80); u. von Leidenschaften, mildern, mäßigen, ὀργὴν πεπᾶναι, Ar. Vesp. 646 ; vgl. Xen. Cyr. 4.5.21, ἡ ὀργὴ ὑπό τε τῶν ἀγαθῶν πεπανθήσεται καὶ σὺν τῷ φόβῳ λήγοντι ἄπεισι ; – vgl. Eur. Heracl. 160 ; Jacobs Ach.Tat. 774 ; auch χρὼς ἐπὶ χρωτὶ πεπαίνετο, warm werden.
2) intr. weich werden, reifen, von Trauben, Ar. Pax 1129.
2) intr. weich werden, reifen, von Trauben, Ar. Pax 1129.
πεπαίνω
πέπων
- 1to ripen, make ripe, Hdt.; absol., διασκοπῶν τὰς ἀμπέλους, εἰ πεπαίνουσιν ἤδη, i. e. if the grapes are ripening, Ar.:—Pass. to become ripe, Hdt., etc.
- 2metaph. to soften, assuage anger, Ar., Xen.; of a person, ἢν πεπανθῆις Eur.