πεπαίνω
πεπαίνω, to ripen, make ripe
Could not find πεπανθῇς in Logeion dictionaries.
πεπανθῇς aorist passive subjunctive 2nd singular of πεπαίνω
πεπαίνω, aor. ἐπέπᾱνα (v. infr. 2):—Pass., fut. πεπανθήσομαι: aor. ἐπεπάνθην (v. infr.): pf. inf. πεπάνθαι Arist. Pr. 925a13: (πέπων):—
- ripen, Hdt. 1.193; ὀρχάτους ὀπωρινούς E. Fr. 896; π. τὴν ὀπώραν, of the vine, bring its fruit to maturity or perfection, X. Oec. 19.19, cf. Arist. Mir. 846b1; [ἡ συκῆ] π. τέτταρας καρπούς Thphr. HP 4.2.3; but [συκῆ] π. τὴν σάρκα τοῦ ὄρνιθος, by being boiled with it, Plu. QConv. 2.697b: abs., διασκοπῶν ἥδομαι τὰς . . ἀμπέλους, εἰ πεπαίνουσιν ἤδη, i.e. if the grapes are ripening, Ar. Pax 1163 (lyr.):—Pass., become ripe, Hdt. 4.199, Ion Trag. 57, Trag.Adesp. 396, Gp. 4.6.1, etc.
- 2 metaph., soften, assuage, πεπᾶναι ὀργήν Ar. V. 646; χρόνος ὁ πάντα πεπαίνειν εἰωθώς Plu. Cons.Apoll. 2.102a; ὀργὴ πεπανθήσεται X. Cyr. 4.5.21; τὸ πεπανθὲν ἔρωτος τραῦμα AP 12.80 (Mel.); of a person, ἢν πεπανθῇς E. Heracl. 159.
- 3 in Pass., of tumours, soften and suppurate, Hp. Epid. 6.2.16; of illness generally, come to a head, mature, Id. Aph. 2.40, Prog. 12; μέχρι ἂν τῆς νούσου ἡ ἀκμὴ πεπανθῇ Id. Acut. 38; also οὖρα πεπαινόμενα Id. Epid. 1.3.
- 4 χρὼς ἐπὶ χρωτὶ πεπαίνετο grew warm, Theoc. 2.140.
πεπαίνω (act. seul. prés. et ao. ἐπέπανα [πᾱ] ; pass. f. πεπανθήσομαι, ao. ἐπεπάνθην, pf. inf. πεπάνθαι)
I tr.
1 faire cuire, faire mûrir, Hdt. 1, 193 ; Xén. Œc. 19, 19, etc. ; au pass. mûrir, être mûr, Hdt. 4, 199 ; Ion (Plut. M. 658b) ; Geop. 4, 6, 1, etc. ||
2 amollir par la cuisson, Plut. M. 697b, etc. ||
3 échauffer, d’où au pass. devenir chaud, Thcr. Idyl. 2, 140 ||
4 fig. faire mûrir, amener à maturité, d’où au pass. être mûr, en parl. d’un mal, Hpc. 1170b, etc. ; au mor. adoucir, calmer, Ar. Vesp. 645 ; au pass. Xén. Cyr. 4, 5, 21 ; Anth. 12, 80, etc. ||
II intr. devenir mûr, mûrir, Ar. Pax 1163.
Étym. πέπων.
1. act. met acc., causat. doen rijpen:
2. pass. intr. rijp worden:
πεπαίνω, 1) weich, milde machen ; von Früchten, ἐὰν πεπανθῇ, Pol. 12.2.3 ; Luc. V.H. 1.22 ; Plut. Symp. 2.7.2 ; u. aus Ion ib. 3.10.2 μέλας γὰρ αὐτοῖς οὐ πεπαίνεται βότρυς ; – auch vom Baume selbst gesagt, πεπαίνει τέτταρας καρπούς, er bringt viermal Früchte zur Reife, Ath. III.77c ; pass. reif werden, Her. 4.199 ; übertr., τραῦμα πεπανθέν, geheilte Wunde, Mel. 55 (XII.80); u. von Leidenschaften, mildern, mäßigen, ὀργὴν πεπᾶναι, Ar. Vesp. 646 ; vgl. Xen. Cyr. 4.5.21, ἡ ὀργὴ ὑπό τε τῶν ἀγαθῶν πεπανθήσεται καὶ σὺν τῷ φόβῳ λήγοντι ἄπεισι ; – vgl. Eur. Heracl. 160 ; Jacobs Ach.Tat. 774 ; auch χρὼς ἐπὶ χρωτὶ πεπαίνετο, warm werden.
2) intr. weich werden, reifen, von Trauben, Ar. Pax 1129.
2) intr. weich werden, reifen, von Trauben, Ar. Pax 1129.
πεπαίνω
πέπων
- 1to ripen, make ripe, Hdt.; absol., διασκοπῶν τὰς ἀμπέλους, εἰ πεπαίνουσιν ἤδη, i. e. if the grapes are ripening, Ar.:—Pass. to become ripe, Hdt., etc.
- 2metaph. to soften, assuage anger, Ar., Xen.; of a person, ἢν πεπανθῆις Eur.