πλατύπεδος
πλατύπεδος, with broad fields
πλᾰτύ-πεδος, ον,
- with broad fields, Sch. Hes. Th. 117.
πλατύ·πεδος, ος, ον [ᾰῠ] aux vastes plaines, Sch.-Hés. Th. 117.
Étym. πλ. πέδον.
πλατύπεδος, mit breiter Fläche (?).