πλεονέκτης
πλεονέκτης, one who has or claims more than his due, greedy, grasping
Could not find πλεονεκτέων in Logeion dictionaries.
πλεονεκτέων masculine genitive plural of πλεονέκτης
πλεονεκτέων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of πλεονεκτέω
πλεονέκτ-ης, ου, ὁ,
- = ὁ πλέον ἔχων, one who has or claims more than his due, greedy, grasping, Th. 1.40, etc.: as Adj. λόγος π. a greedy, arrogant speech, Hdt. 7.158: Sup. πλεονεκτίστατος X. Mem. 1.2.12.
- 2 ἐν παντὶ πλεονέκτην τῶν πολεμίων making gain from their losses, Id. Cyr. 1.6.27.
- 3 metaph. in Math., of τὸ ὑπερτελές, Iamb. in Nic. p.32 P.
πλεονέκτης, ου, adj. m. qui cherche à avoir plus que les autres ou plus qu’il ne doit, d’où :
1 cupide, ambitieux, p. suite, arrogant, Thc. 1, 40, etc. ; en parl. de choses : πλ. λόγος, Hdt. 7, 158, discours intéressé ||
2 qui profite de ses avantages sur, gén. : πλ. τῶν πολεμίων, Xén. Cyr. 1, 6, 27, sur l’ennemi ||
Sup. πλεονεκτίστατος, Xén. Mem. 1, 2, 12 (var. p. κλεπτίστατος).
Étym. πλεονεκτέω.
1. voordeel behalend:
2. zelfzuchtig:
πλεονέκτης, ὁ, der mehr haben will, der Habsüchtige, Eigennützige ; καὶ βίαιος, Thuc. 1.40 ; τῶν πολεμίων, Xen. Cyr. 1.6.27, der aus dem Unfalle des Feindes Vorteil zieht ; τῶν ἄλλων ἀφαιρούμενοι χρήματα, Mem. 1.5.3 ; καὶ δημαγωγικός, Pol. 15.21.1 ; dah. anmaßlich, λόγος, Her. 7.158 ; Sp. – Einen superl. πλεονεκτίστατος hat mit βιαιότατος vrbdn Xen. Mem. 1.2.12.
πλεονέκτης
πλεον-έκτης, ου, ὁ,
= ὁ πλέον ἔχων
- 1one who has or claims more than his due, greedy, grasping, arrogant, Thuc., etc.:—as adj., λόγος πλ. Hdt.; Sup. πλεονεκτίστατος, Xen.
- 2πλεονέκτης τῶν πολεμίων making gain from their losses, Xen.