πολλαπλοῦς -ῆ -οῦν, zonder contr. πολλαπλόος -όη -όον [πολύς, ~ διπλόος] veelvoudig: βίος διπλοῦς καὶ πολλαπλοῦς een dubbel leven of één dat vele malen langer is Plat. Tim. 75b; ὄνομα πολλαπλοῦν een veelvoudig samengesteld woord Aristot. Poët. 1457a36; overdr.: ἀνὴρ ... πολλαπλοῦς een man die meerdere rollen speelt Plat. Resp. 397e.