πολύστονος
πολύστονος, much-sighing, mournful
Could not find πολύστονον in Logeion dictionaries.
πολύστονον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πολύστονος
πολύ-στονος, ον,
- much-sighing, mournful, of persons, Od. 19.118, A. Th. 845 (lyr.).
- 2 noisy, Νεῖλος f.l. for foreg. in Nic. Th. 175; οἶδμα . . πολυστόνου Ἀμφιτρίτης Q.S. 14.644.
- 3 of things, causing many sighs, mournful, grievous, κήδεα, Ἔρις, ἰός, Il. 1.445, 11.73, 15.451; ξιφέων πολύστονον ἔργον Archil. 3.3; τάφος Pi. Pae. 6.99; π. φάτις A. Eu. 380 (lyr.); Τροία S. Ph. 1346; ἀρά, δαίμων, Ἐρινύς, E. Or. 996 (lyr.), Hel. 212 (lyr.), Supp. 835 (lyr.); ἰός A.R. 3.279, etc.
πολύ·στονος, ος, ον :
1 intr. qui se répand en gémissements, infortuné, Od. 19, 118 ; Eschl. Sept. 845 ||
2 tr. qui cause beaucoup de lamentations, de grandes douleurs, Il. 1, 445 ; 11, 73 ; 15, 451 ; Archil. 3, 3 ; Eschl. Eum. 380 ||
Sup. voc. -ώτατε, Eschl. Sept. 1000.
Étym. π. στένω.
1. veel zuchtend, ongelukkig.
2. veel zuchten veroorzakend:
πολύστονος, viel, oft od. laut seufzend, unglücklich ; Od. 19.118 ; Soph. El. 1267 ; viel Seufzer verursachend, κήδεα, Ἔρις, ἰός, Il. 1.445, 11.73, 15.451 ; ξιφέων ἔργα, Archil. 50 ; φάτις, Aesch. Eum. 558, Spt. 827 ; Τροία, Soph. Phil. 1330 ; ἀρά, Eur. Or. 997 ; Ἐρινύς, Suppl. 835, u. öfter ; einzeln bei sp.D.
πολύστονος
-ον
[πολυ-, πολύς + στόνος.]
Much sighing, full of sorrows Od. 19.118.
Causing many sighs, grievous, baneful Il. 1.445, Il. 11.73, Il. 15.451.
πολύστονος
- 1much bewept, rich in lamentation ἐν τάφῳ πολυστόνῳ Pae. 6.99
πολύστονος : much-sighing, mournful, Od. 19.118; grievous, Il. 15.451.
πολύστονος
πολύ-στονος, ον,
στένω
- 1much-sighing, mournful, Od., Aesch.
- 2of things, causing many sighs, mournful, Il., Trag.