πολύστονος

πολύ-στονος, ον,

• much-sighing, mournful, of persons, Od. 19.118, A. Th. 845 (lyr.).
• • • 2 noisy, Νεῖλος f.l. for foreg. in Nic. Th. 175; οἶδμα . . πολυστόνου Ἀμφιτρίτης Q.S. 14.644.
    • 3 of things, causing many sighs, mournful, grievous, κήδεα, Ἔρις, ἰός, Il. 1.445, 11.73, 15.451; ξιφέων πολύστονον ἔργον Archil. 3.3; τάφος Pi. Pae. 6.99; π. φάτις A. Eu. 380 (lyr.); Τροία S. Ph. 1346; ἀρά, δαίμων, Ἐρινύς, E. Or. 996 (lyr.), Hel. 212 (lyr.), Supp. 835 (lyr.); ἰός A.R. 3.279, etc.

πολύστονος, viel, oft od. laut seufzend, unglücklich ; Od. 19.118 ; Soph. El. 1267 ; viel Seufzer verursachend, κήδεα, Ἔρις, ἰός, Il. 1.445, 11.73, 15.451 ; ξιφέων ἔργα, Archil. 50 ; φάτις, Aesch. Eum. 558, Spt. 827 ; Τροία, Soph. Phil. 1330 ; ἀρά, Eur. Or. 997 ; Ἐρινύς, Suppl. 835, u. öfter ; einzeln bei sp.D.

πολύστονος

-ον

[πολυ-, πολύς + στόνος.]

Much sighing, full of sorrows Od. 19.118.

Causing many sighs, grievous, baneful Il. 1.445, Il. 11.73, Il. 15.451.

πολύστονος

• 1much bewept, rich in lamentation ἐν τάφῳ πολυστόνῳ Pae. 6.99

πολύστονος : much-sighing, mournful, Od. 19.118; grievous, Il. 15.451.

πολύστονος πολύ-στονος, ον, στένω

• • • 1much-sighing, mournful, Od., Aesch.
    • 2of things, causing many sighs, mournful, Il., Trag.