πολύφλοισβος
πολύφλοισβος, loud-roaring
πολύ-φλοισβος, ον,
- loud-roaring, θάλασσα Il. 1.34, Hes. Op. 648, Archil. 9.3, Diph. 126.4, etc.; σπουδή confused dissertation, Olymp.Alch. p.92 B.
πολύ·φλοισβος, ος, ον, au bruit retentissant, Il. 1, 34, etc. ; Od. 13, 85, 220.
Étym. π. φλοῖσβος.
πολύφλοισβος, viel od. laut rauschend ; Beiname des Meeres, Il. 1.34, 6.347 u. öfter, wie Hes.; Archil. 48 u. sp.D.
πολύφλοισβος
-ον
[πολυ-, πολύς + φλοῖσβος.]
Loud sounding, voiceful.
Epithet of the sea Il. 1.34, Il. 2.209, Il. 6.347, Il. 9.182, Il. 13.798, Il. 23.59 : Od. 13.85, 220.
πολύφλοισβος (φλοῖσβος): loudroaring, always πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.
πολύφλοισβος
πολύ-φλοισβος, ον,
- loud-roaring, θάλασσα Hom., etc.