προοφείλω

προοφείλω, Att. contr. προὐφ-,

• owe beforehand, πολλὰ πολλοῖς D.C. 47.16: metaph., π. κακόν τινι owe one an atonement, i.e. deserve evil at his hands, E. IT 523; κακὸν ταῖς πλευραῖς π. owe oneʼs ribs a mischief, i.e. deserve a beating, Ar. V. 3; π. τι χρηστὸν τῇ πόλει παραινέσαι Id. Lys. 648:—Pass., to be due beforehand, of debts, ὁ προοφειλόμενος φόρος the arrears of tribute, Hdt. 6.59, cf. X. HG 1.5.7; τὸ ληφθὲν προωφέλετο ἱματιοκαπήλῳ Luc. Merc.Cond. 38: generally, ἔχθρη προοφειλομένη ἐς Ἀθηναίους the hatred they had long had reason to feel, Hdt. 5.82; εὐεργεσία προὐφειλομένη a kindness that has long remained as a debt, Th. 1.32; προωφείλετο αὐτῷ κακόν a debt of punishment had long been owing to him, Antipho 5.61, cf. D. 21.77; ἦν μοί τις οὐ μικρὰ π. χάρις Luc. Abd. 15.
• • II to be bound to do, τὸ προὐφείλειν καλῶς πράσσειν . . τούσδε E. Heracl. 240.

προοφείλω, (ὀφείλω), vorher verschulden bei Einem ; κακὸν ταῖς πλευραῖς, Ar. Vesp. 3, Schlimmes für die Seiten, d.i. Prügel verdienen ; χρηστὸν τῇ πόλει, dem Staate Gutes danken, ihm Dank für empfangenes Gutes schuldig sein, Lys. 648 ; pass. vorher, längst geschuldet werden, φόρος ὁ προοφειλόμενος, Her. 6.59, der fällige Tribut, v.l. προσοφ.; 5.82 ἔχθρα προοφειλομένη εἴς τινα, Feindschaft, die man längst mit Recht gegen Einen hegt ; ξυμμαχίας προὐφειλομένης, Thuc. 1.32 ; εἴπερ προωφείλετο αὐτῷ κακόν, längst Strafe verdienen, Andoc. 5.61 ; vgl. B.A. 47, wo κακόν τι σαυτῷ προὐφείλεις erkl. wird ; Dem. 21.77.

προοφείλω Attic contr. προὐφ- fut. ήσω

• • Ito owe beforehand: πρ. κακόν τινι to owe one an ill turn, i. e. to deserve evil at his hands, Eur.; πρ. κακὸν ταῖς πλευραῖς to owe oneʼs ribs a mischief, i. e. deserve a beating, Ar.:—Pass. to be due beforehand, of debts, ὁ προοφειλόμενος φόρος the arrears of tribute, Hdt.; ἔχθρη προοφειλομένη εἴς τινα the hatred one has long had reason to feel, Hdt.; εὐεργεσία προὐφειλομένη a kindness that has long remained as a debt, Thuc.
  • II= ὀφείλω I, to be due beforehand, Eur.