προορατικός
προορατικός, quick at foreseeing
προορ-ᾱτικός, ή, όν,
- quick at foreseeing, Arist. Div.Somn. 463b15; τῶν ἀδήλων Ph. 2.176; ἧττον εἶ π. τῆς φύσεως Gal. UP 5.8; τὸ π. μέρος τῆς τέχνης the predictive province of astrology, Id. 19.530.
προορατικός, ή, όν [ᾱ] qui a la faculté de prévoir, gén. Arstt. Div. per somn. 2, 2 ; Phil. 2, 176.
Étym. προοράω.
προορατικός, [ᾱ], ή, όν, zum Voraussehen od. zur Vorsicht gehörig, Schol. Il. 10.244 u. Sp., wie Philo.