προπαλαιόω
προπαλαιόω, keep till old
προπᾰλαιόω,
- keep till old, ἰχθύας Ruf. ap. Orib. 4.2.16.
προπαλαιόω-ῶ [ᾰ] laisser vieillir, Ruf. 176 Matthäi.
Étym. προπάλαιος.
προπαλαιόω, veralten lassen, Sp.