προσπαρίστημι
προσ·παρίστημι (seul. ao. 2 impers. προσπαρέστη) il vint à l’esprit (à qqn) de, inf. DC. Exc. 119 ||
Moy. προσπαρίσταμαι (f. -παραστήσομαι, ao. -παρεστησάμην) exciter, acc. Jos. A.J. 19, 1, 10 ; particul. s’approprier, se rendre maître, DC. 50, 12.
προσπαρίστημι, (ἵστημι), noch dazu auf seine Seite, in seine Gewalt bringen, εἴπως σφᾶς ἐθελοντὰς ἢ καὶ ἄκοντας προσπαραστήσαιτο, DC. 50.12. – Im pass. u. in den intr. tempp. noch dazu kommen, hinzutreten, προσπαρέστη τοῖς παροῦσι, D.Cass., προσπαρίσταταί μοι, es kommt mir noch dazu in den Sinn.