προσπελάζω

προσπελ-άζω,

• cause to approach, bring near to, νέα μέν μοι κατέαξε . . ἄκρῃ προσπελάσας having driven her against the headland, Od. 9.285: —Pass. προσπελασθείς is f.l. for πατρὸς πελ. in S. OT 1101 (lyr.).
• • • 2 π. τὴν ἁφήν apply touch, Marcellin. Puls. 130.
  • II intr., approach, τινι Pl. Smp. 206d, D.S. 15.42, etc.; associate with, Phld. Ir. p.47 W.; also of hostile approach, Aen.Tact. 22.12, 39.6; deal with, in argument, Gal. 18(1).278; visit, τοῖς αὐτοφυέσι . . ὕδασιν Alex.Trall. 8.2.

προσπελάζω, (πελάζω), hinzu, hinan, in die Nähe bringen, νῆα ἄκρῃ προσπελάσας, Od. 9.285, das Schiff ans Vorgebirge hinantreiben ; pass. sich nahen, Πανός τις προσπελασθεῖσα θυγάτηρ, Soph. O.R. 1101 ; so auch das act. intr., ὅταν καλῷ προσπελάζῃ τὸ κυοῦν, Plat. Symp. 206d ; Sp., wie Plut. Eumen. 17 Hdn. 5.4.22. – Vgl. auch προσπλάζω.

†προσπελάζω

[προσ- 3.]

Aor. pple. προσπελάσας.

To bring into contact with, cause to touch.

With dat. : ἄκρῃ προσπελάσας [νῆα] (dashing it against a . . .) Od. 9.285.

προσπελάζω , aor. part. προσπελάσᾱς: bring in contact with, drive upon, Od. 9.285†.

προσπελάζω fut. άσω

• • Ito make to approach, bring near to, νέα ἄκρῃ προσπελάσας having driven the ship against the headland, Od.:—Pass. to approach, c. gen., Πανὸς προσπελασθεῖσα having had intercourse with Pan. Soph.
  • IIintr. to draw nigh to, approach, τινί Plat.