προσπέρδω
προσ·πέρδω (seul. ao. 2 προσέπαρδον) péter sur, dat. Ar. Ran. 1074, etc. ||
Moy. m. sign. fig. Sosipater (Com. fr. 4, 482).
προσπέρδω, (πέρδω), gew. als dep. προσπέρδομαι, anfarzen ; προσπαρδεῖν, Ar. Ran. 1072 ; anspritzen, προσπαρδέτω, Damoxen. bei Ath. III.102e ; übertr., verächtlich begegnen, τοῖς λοιποῖς δὲ προσπέρδου, Sosipat. com. bei Ath. IX.378a.