προτύπτω
προτύπτω, to press forwards
Could not find προτυπὲν in Logeion dictionaries.
προτυπὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of προτύπτω
προτύπτω, intr.,
- press forward, Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες Il. 13.136, al.; ἀνὰ ῥῖνας δριμὺ μένος προὔτυψε rushed forward, Od. 24.319; Ἀργὼ προὔτυψεν ἐπειγομένη ἀνέμοισιν pressed onward, A.R. 1.953, cf. 3.1397, etc.; Νεῖλος . . προὔτυψε πόντῳ rushed forward to . ., Nic. Th. 176, cf. Al. 499; πηλαμύσι προὔτυψεν dashed against them, Opp. H. 4.545; ἐς θάλαμον π. ib. 392.
- II forge beforehand, προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας A. Ag. 132 (lyr.).
- III strike first or before another, Procop. Vand. 1.18.
προ·τύπτω (ao. προὔτυψα)
1 tr. frapper auparavant, Eschl. Ag. 132 ||
2 intr. se presser, se précipiter, s’élancer : Τρῶες δὲ προὔτυψαν, Il. 13, 136 ; 15, 306 ; 17, 262, les Troyens se précipitèrent ; avec ἐς et l’acc. A. Rh. 3, 1396 ; avec le dat. Nic. Th. 176 ; Opp. H. 4, 545, s’élancer dans ; fig. ἀνὰ ῥῖνας δέ οἱ μένος προὔτυψε, Od. 24, 319, l’émotion s’empara de lui.
Étym. litt. jaillit jusqu’à ses narines.
1. intrans. naar voren dringen, naar voren schieten:
2. met acc. eerst slaan, eerst smeden,
προτύπτω, (τύπτω), intr., vordringen, hervorbrechen ; Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, Il. 13.136, 15.306, 17.262 ; ἀνὰ ῥῖνας δέ οἱ ἤδη δριμὺ μένος προὔτυψε, Od. 24.319, von der Empfindung, welche man bei heftigen Affekten, Rührung, Schmerz, Wehmut usw., in der Nase empfindet ; vgl. Arist. Eth. 3.11 u. Scholl.; anlanden, Ap.Rh. 1.953 ; ἄνω προὔτυψαν ἐς ἀέρα, 3.1397 ; ὕστατος ἐς θάλαμον προὔτυψεν, Opp. Hal. 4.392, dgl. 2.414, 4.545 ; vorher schlagen, προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας, Aesch. Ag. 131.
†προτύπτω
[προ- 1.]
3 sing. aor. προὔτυψε Od. 24.319.
3 pl. προὔτυψαν Il. 13.136, Il. 15.306, Il. 17.262.
To dash or press forwards : Τρῶες προὔτυψαν ἀολλέες Il. 13.136= Il. 15.306= Il. 17.262.
Of passion : ἀνὰ ῥῖνας δριμὺ μένος προὔτυψεν (burst forth) Od. 24.319.
προτύπτω , aor. προὔτυψα: strike forward, intrans., press forward; ἀνὰ ῥῖνας δρῑμὺ μένος, ‘forced itself forward’ (rose quickly in spite of him), Od. 24.319.
προτύπτω
fut. ψω
- intr. to press forwards, Τρῶες δὲ προὔτυψαν Il.; ἀνὰ ῥῖνας προὔτυψε shot through his nostrils, Od.:—so in Pass., προτυπέν driven on (against Troy), or perh. stricken by an untimely blow, Aesch.