προτρέχω
προτρέχω, to run forward
προτρέχω, aor. προὔδρᾰμον Antipho 3.2.8, X. An. 1.5.2:—
- run forward or forth, Il.cc.; ἀπὸ τοῦ δένδρου δύο βήματα X. An. 4.7.10; [ἕλμινθες] τῷ στομάχῳ προτρέχουσαι Herod.Med. ap. Aët. 9.37.
- II run in advance of, outrun, στάδια πέντε τῶν ὁπλιτῶν X. An. 5.2.4; πολλοῖς ἡ γλῶττα προτρέχει τῆς διανοίας Isoc. 1.41; π. τὰ κοπριζόμενα τῶν ἀκόπρων Thphr. HP 8.7.7.
- III ἡ προτρέχουσα εἰκασία the foregoing simile, Heraclit. All. 5.
προ·τρέχω (f. -δραμοῦμαι, ao. προὔδραμον, etc.)
1 courir en avant, Xén. An. 1, 5, 2 ; Ant. 122, 1 ||
2 devancer en courant, gén. Xén. An. 5, 2, 4 ; fig. courir plus vite que, gén. Isocr. 11a ; devancer de beaucoup, gén. Th. H.P. 8, 7, 7.
προτρέχω, (τρέχω), vorlaufen, Xen. An. 4.7.9 ; überholen, zuvorkommen, προδραμόντες στάδια πέντε τῶν ὁπλιτῶν, 5.2.4 ; ἡ γλῶσσα προτρέχει τῆς διανοίας, Isocr. 1.41 ; u. Sp.
προτρέχω
fut. -δραμοῦμαι
aor2 προὔδραμον
- Ito run forward, Xen.
- IIto run before, outrun, τινός Xen.