προτυγχάνω
προτυγχάνω, to come before
Could not find προτυχὸν in Logeion dictionaries.
προτυχὸν aorist active participle masculine vocative singular, aorist active participle neuter nominative singular, aorist active participle neuter vocative singular, aorist active participle neuter accusative singular of προτυγχάνω
προτυγχάνω,
- happen or be before one, προτῠχὸν ξένιον the first gift that came to hand, Pi. P. 4.35.
- II obtain first, c. gen., pf. part. -τετυχηκότες D.C. 47.34: abs., οἱ προτυχόντες App. BC 1.53 (v.l. προσ-).
προ·τυγχάνω (f. προτεύξομαι, ao. 2 προέτυχον, etc.)
1 être ou se trouver le premier : τὸ προτυχόν, Pd. P. 4, 61, la première chose venue ||
2 obtenir auparavant, gén. DC. 47, 34 ; abs. App. Civ. 1, 53.
προτυγχάνω, (τυγχάνω), vorher od. voraus sein, sich ereignen ; προτυχὸν ξένιον, Pind. P. 4.35, das erste, das beste ; Ap.Rh. 4.85 u. a.Sp.
προτυγχάνω aor. part., προτῠχόν,
- 1coming to hand, ready ”ἂν δʼ εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευε δοῦναι” (v. l. προτυχὼν) P. 4.35
προτυγχάνω
aor2 -έτυχον
- to come before one, τὸ προτυχόν the first thing that came to hand, Pind.