προορίζω
προορίζω, to determine beforehand, to predetermine, pre-ordain
Could not find προωρισμένον in Logeion dictionaries.
προωρισμένον perfect middle-passive participle masculine accusative singular, perfect middle-passive participle neuter accusative singular, perfect middle-passive participle neuter nominative singular, perfect middle-passive participle neuter vocative singular of προορίζω
προορ-ίζω,
- determine beforehand, ἡμέραν Hld. 7.24; predetermine, predestine, ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν Ep.Eph. 1.5; τι γενέσθαι Act.Ap. 4.28; τινὰς συμμόρφους (sc. γενέσθαι) Ep.Rom. 8.29.
προ·ορίζω, déterminer ou fixer auparavant, acc. NT. Eph. 1, 5 ; avec une prop. inf. NT. Ap. 4, 28.
1. vooraf bepalen,
2. voorbestemmen,
προορίζω, vorher bestimmen, Sp., wie NT ; begrenzen ; med. sich vorher den Wert bestimmen, sich ein Grundstück hypothekarisch versichern lassen (s. ὅροι), Dem. τὴν οἰκίαν προωρίσατο δισχιλίων, 31.4, wo Bekker προσωρίσατο liest.
προορίζω
fut. σω
- to determine beforehand, to predetermine, pre-ordain, NTest.