σής

σής, ὁ, gen. σεός (as if fr. σεύς, which is given as nom. by Choerob. in Theod. 1 p.406 H.); pl., nom. σέες Moer. p.339 P.; gen. σέων Hermipp. 94, Ar. Lys. 730, Ph. 2.461 (not σεῶν, v. Choerob. l.c.); acc. σέας Luc. Ind. 1:—the forms σητός, σῆτες, σητῶν, etc., were later, as in Men. 540.5, Arist. HA 557b3, Thphr. HP 9.11.11, Ph. 2.361 (and v.l. in 2.461), cf. Moer. l.c., etc.:—

• moth, [χρυσὸν] οὐ σ. οὐδὲ κὶς δάπτει Pi. Fr. 222, cf. Ar. l.c., Str. 13.1.54, Ev.Matt. 6.19, Ev.Luc. 12.33; attacking books, Luc. l.c.
• • • 2 metaph., σῆτες ἀκανθοβάται or -λόγοι, of the Grammarians, bookworms, AP 11.322 (Antiphan.), 347 (Phil.).

σής, ὁ, gen. σεός, plur. σέες, σέων, Ar. Lys. 731, σέας, Luc. adv.Ind. 1, Thom.Mag. 790 ; erst Sp. auch gen. σητός ; die Motte, Kleidermotte, welche wollene Zeuge zerfrißt, auch die Büchermotte, σὴς κεῖνον οὐ δάπτει, Pind. frg. 243. In der Anth. heißen die Gramm. spöttisch σῆτες ἀπʼ Ἀριστάρχου, σῆτες ἀκανθῶν, gleichsam Bücherwürmer, Antiphan. 5 (XI.322), Philp. 44 (XI.347). Vielleicht mit σήθω zusammenhangend.

σής

• 1moth κεῖνον οὐ σὴς οὐδὲ κὶς δάπτει fr. 222. 2.

σής, οῦ, ὁ,

• a moth which eats woollen stuff, Lat. tinea, Ar.:—metaph. for a bookworm, Anth.