σθεναρός
σθεναρός, strong, mighty
Could not find σθεναρὸν in Logeion dictionaries.
σθεναρὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of σθεναρός
σθεν-ᾰρός, ά (Ion. ή), όν, poet. and Ion. Adj.
- strong, mighty, Ἄτη Il. 9.505; βραχίων E. El. 389; σιδήρια Hp. Fract. 31; intense, καρδιωγμός Id. Mul. 2.126: Comp., ἵππων σθεναρώτερον φυγᾷ πόδα νωμᾶν S. OT 467. Adv. -ρῶς violently, Phld. Sign. 20; ἀπωθεῖν Ph. 1.553.
σθεναρός, ά, όν [ᾰ] fort, puissant, Il. 9, 505 ; Hpc. Fract. 773 ; Eur. El. 389 ; A. Rh. 4, 543 ||
Cp. -ώτερος, Soph. O.R. 467.
Étym. σθένος.
σθεναρός, stark, kräftig, mächtig ; Ἄτη σθεναρή, Il. 9.505 ; ἀελλάδων ἵππων σθεναρώτερον φυγᾷ πόδα νωμᾶν, d.i. schneller, Soph. O.C. 468 ; βραχίων, Eur. El. 389 ; auch in sp. Prosa, λόγοι, S.Emp. adv.log. 2.160 ; σθεναρῶς συνάγειν, adv.phys. 1.437.
σθεναρός
-ή
[σθένος.]
Strong, of might Il. 9.505.
σθεναρός (σθένος): strong, Il. 9.505†.
σθεναρός
σθενᾰρός, ά, όν
- strong, mighty, Il., Eur.:—comp. σθεναρώτερος Soph. from σθένος