σθεναρός

σθεν-ᾰρός, ά (Ion. ή), όν, poet. and Ion. Adj.

• strong, mighty, Ἄτη Il. 9.505; βραχίων E. El. 389; σιδήρια Hp. Fract. 31; intense, καρδιωγμός Id. Mul. 2.126: Comp., ἵππων σθεναρώτερον φυγᾷ πόδα νωμᾶν S. OT 467. Adv. -ρῶς violently, Phld. Sign. 20; ἀπωθεῖν Ph. 1.553.

σθεναρός, stark, kräftig, mächtig ; Ἄτη σθεναρή, Il. 9.505 ; ἀελλάδων ἵππων σθεναρώτερον φυγᾷ πόδα νωμᾶν, d.i. schneller, Soph. O.C. 468 ; βραχίων, Eur. El. 389 ; auch in sp. Prosa, λόγοι, S.Emp. adv.log. 2.160 ; σθεναρῶς συνάγειν, adv.phys. 1.437.

σθεναρός

-ή

[σθένος.]

Strong, of might Il. 9.505.

σθεναρός (σθένος): strong, Il. 9.505†.

σθεναρός σθενᾰρός, ά, όν

• strong, mighty, Il., Eur.:—comp. σθεναρώτερος Soph. from σθένος