σκηπτροφόρος
σκηπτροφόρος, bearing a sceptre, kingly
σκηπτρο-φόρος, ον,
- sceptre-bearing, πατήρ (prob. Zeus) Delph. 3(1).510.3 (iv B.C.); kingly, σοφία AP 12.101 (Mel.); cf. σκηπτοφόρος.
σκηπτρο·φόρος, ος, ον, qui porte le sceptre, royal, Anth. 7, 428.
Étym. σκῆπτρον, φέρω.
σκηπτροφόρος, einen Stab, ein Szepter tragend, herrschend, Sp.
σκηπτροφόρος
σκηπτρο-φόρος, ον,
- bearing a sceptre, kingly, Anth.