σκῆνος
σκῆνος, the body
σκῆνος, Dor. σκᾶνος, εος, τό,
- = σκηνή, hut, tent, CIG 3071 (Teos).
- II the body (as the tabernacle of the soul), Hp. Cord. 7, Anat. 1, Democr. 37, 187, 223, al., Pl. Ax. 366a, Ti.Locr. 100a, 101c, 101e, 2 Ep.Cor. 5.1; σ. [μελίσσης] AP 9.404 (Antiphil.).
- 2 dead body, corpse, IG 3.1330, 12(5).591 (Ceos), CIG 3123 (Teos), etc.; of an animal, μόσχου, ταύρων, Nic. Al. 447, Th. 742 (pl.).
σκῆνος, εος-ους (τὸ) tente, fig. c. à d. :
1 le corps, enveloppe de l’âme, Hpc. 269, 22 ; 916a ; Théagès (Stob. 133, 40) ; Plat. Ax. 366a ; T. Locr. 100a, 101 c et e ; NT. 2 Cor. 5, 1 ||
2 p. ext. corps d’insecte, Anth. 9, 404 ||
3 corps mort, cadavre, Nic. Al. 447, Th. 742 ; El. N.A. 5, 3 ||
➳ Dor. σκᾶνος, T. Locr. ll. cc.
Étym. σκηνή.
σκῆνος, τό, Zelt, Hütte, jeder bedeckte, beschattende od. bedeckende Ort.
Bei den Doriern, bes. bei den Pythagoreern ist σκῆνος der Leib als Behausung, Hülle der Seele, Tim.Locr. 100a ff., u. öfter, u. Sp., wie Nic. Th. 742 Ael. H.A. 5.3, 12.17 ; sogar σκῆνος μελίσσης, Antiphil. 29 (IX.404).
Bei den Doriern, bes. bei den Pythagoreern ist σκῆνος der Leib als Behausung, Hülle der Seele, Tim.Locr. 100a ff., u. öfter, u. Sp., wie Nic. Th. 742 Ael. H.A. 5.3, 12.17 ; sogar σκῆνος μελίσσης, Antiphil. 29 (IX.404).
consulta de Pitis el tesalio a un cadáver
πέμψον δαίμονα τοῦτον τῇ δεῖνα μεσάταισι ὥραις, οὗπερ ἀπὸ σκήνους κατέχω τόδε λείψανον ἐν χερσίν
envíale a fulana, en las horas intermedias, este demon, de cuyo cadáver retengo este resto en mis manos
σκῆνος
= σκηνή
- metaph. the body (as the tabernacle of the soul), NTest.