στελεά
στελεά, haft, shaft
Could not find στειλειῆς in Logeion dictionaries.
στειλειῆς feminine genitive singular of στελεά
στελεά, ἡ,
- haft, shaft, [στυρακίου] Aen.Tact. 18.10 (unless = socket); Ep. στελεή, τυπίδος A.R. 4.957: also στειλειή, haft of an axe, Od. 21.422, v.l. in Nic. Th. 387.
- II metaph., στειλέαν,= τὴν μακρὰν ῥάφανον, Antiph. (Fr. 121?) ap. Hsch. (cf. στελεός). (The statement of Hsch., EM 726.52, Eust. 1531.37, that στειλειή = hole in the axe-head, may be due to a misunderstanding of Od. l.c.) (With στελεά, στελεόν, στελεός, cf. OE. stela ‘stem, stalk’, Engl. (dial.) steal ‘handle of a hammer, axe, rake, etc., shaft of an arrow or javelin’.)
στελεά, ᾶς (ἡ) trou où s’adapte le manche d’une cognée, En. tact. Pol. 18, 10 Hug ||
➳ Ion. στελεή, A. Rh. 4, 957.
στελεά, ἡ, ion. στελεή, = στειλειή, Ap.Rh. 4.957.