στελεόν

στελεόν, τό,

• = στελεά 1, [φορμορραφίδος] Aen.Tact. 18.11; of an axe, Hsch., EM 726.52;= manubrium, Gloss.: pl. στελεά Babr. 143: Ep. στειλειόν Od. 5.236, Ps.-Babr. ap. Suid. s.v. στειλειόν.