στρουθοκέφαλος
στρουθοκέφαλος, with the head of a στρουθός
στρουθο-κέφᾰλος, ον,
- with the head of a στρουθός, Plu. Curios. 2.520c, Gal. 19.454.
στρουθο·κέφαλος, ος, ον [ᾰ] à tête de moineau ou d’autruche, Plut. M. 520c.
Étym. στρ. κεφαλή.
στρουθοκέφαλος, mit dem Kopfe eines Vogels od. Straußes, spitzköpfig, Plut. curiosit. 10.