συγγνώμων
συγγνώμων, disposed to pardon, indulgent
Could not find συγγνώμονʼ in Logeion dictionaries.
συγγνώμονʼ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of συγγνώμων
συγγνώμων, ον, gen. ονος: (συγγιγνώσκω I):—
- agreeing with, Pl. Lg. 770c; σφίσι App. BC 2.122; τῆς ἀνάγκης about . ., Plu. Cleom. 10; sharing knowledge with, ἀλλήλοισι cj. in Hp. Vict. 1.6 (Vorsokr. i p.106).
- II (συγγιγνώσκω IV) disposed to pardon or forgive, indulgent, E. Fr. 645, cf. Pl. Lg. 921a, Arist. EN 1143a19; σ. εἶναί τινι to be indulgent, show favour to a person, X. Mem. 2.2.14; σ. εἶναί τινος to be disposed to forgive a thing, E. Med. 870, cf. X. Cyr. 6.1.37; σ. τινί τινος D.H. 1.58; ξυγγνώμονες ἔστε [τισι] κολάζεσθαι, τῆς τιμωρίας τυγχάνειν, allow them to . ., Th. 2.74; τὸ σύγγνωμον indulgence, Pl. Lg. 757e; Ἀπόλλωνι καὶ Ἀσκληπιῷ συγγνώμοσιν IG 42(1).432 (Epid., iv A.D.).
- 2 Pass., pardoned, deserving pardon or indulgence, ξ. ἐστὶ τὸ ἀκούσιον Th. 3.40; ξ. τι γίγνεσθαι πρὸς τοῦ θεοῦ Id. 4.98.
συγγνώμων, anc. att. ξυγγνώμων, ων, ον :
1 qui est du même avis, Plat. Leg. 770c ; τινί, App. Civ. 2, 122, que qqn ; τινός, Plut. Cleom. 10, qui est d’accord sur qqe ch. ||
2 qui pardonne, indulgent, clément : τινί, Xén. Mem. 2, 2, 14 ; Plat. Leg. 906c, envers qqn ; τινός, Eur. Med. 870 ; Xén. Cyr. 6, 1, 37, au sujet de qqe ch. ; τινί τινος, DH. 1, 58, pour qqn au sujet de qqe ch. ; p. suite, τινί avec un inf. Thc. 2, 74, consentant à ce que qqn, etc. ; subst. τὸ ξύγγνωμον, Plat. Leg. 757d, l’indulgence ||
3 pass. pardonnable, Thc. 3, 40.
Étym. συγγιγνώσκω.
1. van pers.
a. van dezelfde mening (als); (het) eens (met), instemmend (met),
b. begripvol, vergevingsgezind, toegeeflijk,
2. van zaken vergeeflijk:
συγγνώμων, ον,
1) verzeihend ; τῶν εἰρημένων συγγνώμονα εἶναι, Eur. Med. 870 ; θεοὺς παραιτήσῃ συγγνώμονάς σοι εἶναι, εἴ τι παρημέληκας, Xen. Mem. 2.2.14 ; ἁμαρτημάτων συγγν. καὶ πρᾷος, Cyr. 6.1.37 ; τὸ ἐπιεικὲς καὶ ξύγγνωμον, Plat. Legg. VI.757d, vgl. X.906c ; συγγνώμονες ἔστε, gewähret, Thuc. 2.74 ; – pass. was Verzeihung verdient, verzeihlich, erlaubt, ξύγγνωμόν τι γίγνεσθαι καὶ πρὸς θεοῦ, Thuc. 4.98.
2) übereinstimmend, derselben Meinung ; App. B.C. 2.122 ; Plut. Cleom.10.
1) verzeihend ; τῶν εἰρημένων συγγνώμονα εἶναι, Eur. Med. 870 ; θεοὺς παραιτήσῃ συγγνώμονάς σοι εἶναι, εἴ τι παρημέληκας, Xen. Mem. 2.2.14 ; ἁμαρτημάτων συγγν. καὶ πρᾷος, Cyr. 6.1.37 ; τὸ ἐπιεικὲς καὶ ξύγγνωμον, Plat. Legg. VI.757d, vgl. X.906c ; συγγνώμονες ἔστε, gewähret, Thuc. 2.74 ; – pass. was Verzeihung verdient, verzeihlich, erlaubt, ξύγγνωμόν τι γίγνεσθαι καὶ πρὸς θεοῦ, Thuc. 4.98.
2) übereinstimmend, derselben Meinung ; App. B.C. 2.122 ; Plut. Cleom.10.
συγγνώμων
συγγιγνώσκω III
- 1disposed to pardon, indulgent, Xen.; σ. εἶναί τινος to be disposed to forgive a thing, Eur.
- 2pass. pardoned, deserving pardon or indulgence, allowable, Thuc.