συγκλάω
συγκλάω, to break off
Could not find συγκεκλασμένοι in Logeion dictionaries.
συγκεκλασμένοι perfect middle-passive participle masculine nominative plural, perfect middle-passive participle masculine vocative plural of συγκλάω
συγ-κλάω,
- break, break off, κλήματα Ar. Ec. 1031, cf. Chaerem. 14.13, Thphr. HP 4.7.3; ὅπλον LXX Ps. 45 (46). 10; of a bad carver, mangle, τὰ μέρη Herm. in Phdr. p.189 A.; dub. sens. in Phld. Mus. p.23 K.:—Pass., of persons engaged in servile occupations, to be cramped or stunted, τὰς ψυχὰς συγκεκλασμένοι τε καὶ ἀποτεθρυμμένοι διὰ τὰς βαναυσίας Pl. R. 495e; οἱ δοῦλοι . . κάμπτονται καὶ συγκλῶνται Id. Tht. 173a; of lines, Arist. Pr. 892a15.
συγ·κλάω :
1 briser ensemble ou en même temps, acc. Ar. Eccl. 1031 ; fig. au pass. être brisé (par la fatigue, etc.) Plat. Rsp. 495e, Theæt. 173a ||
2 heurter en même temps, acc. Chærém. (Ath. 608c).
συγκλάω, (κλάω), zusammenbrechen ; πολλὰ κάμπτονται καὶ συγκλῶνται, Plat. Theaet. 173a ; τὰς ψυχὰς συγκεκλασμένοι, Rep. IV.495e ; – intr., gewaltsam zusammentreffen, Ath. XIII.608c.
συγκλάω ², att. = συγκλαίω.
συγκλάω
fut. -κλάσω
- to break off:—Pass. to be cramped, Plat.