συγκύρησις
συγκύρησις, concurrence, coincidence
Could not find συγκυρήσεις in Logeion dictionaries.
συγκυρήσεις feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine accusative plural of συγκύρησις
συγκυρήσεις aorist active subjunctive 2nd singular, future active indicative 2nd singular of συγκυρέω
συγκῠρ-ησις, εως, ἡ,
- concurrence, coincidence, κατὰ συγκυρήσεις καιρῶν Epicur. Ep. 2 p.43 U.; conjuncture, Plb. 9.12.6.
συγκύρησις, εως (ἡ) [κῠ] c. le préc. Pol. 9, 12, 6 ; DL. 10, 98.
συγκύρησις, ἡ, = συγκύρημα ; Pol. 9.12.6 ; S.Emp. pyrrh. 1.141.