συλληπτέος
συλληπτέος, one must seize together
συλληπτέος, α, ον, vb. de συλλαμβάνω, Luc. D. mar. 6, 3 ; au neutre, Eur. Cycl. 472.
1. die
2. n.
συλληπτέος, adj. verb. von συλλαμβάνω, zusammenzufassen.
συλληπτέος, ον,
verb. adj. of συλλαμβάνω
- one must seize together, Eur.
συλληπτέος2
έος, η, ον,
- to be seized, Luc.