συλλογιστέος
συλλογιστέος, to be concluded
συλλογ-ιστέος, α, ον,
- to be concluded, Pl. R. 517c.
- II neut. συλλογιστέον one must infer, Arist. Top. 161a26; one must compute, Id. EN 1101a34.
συλλογιστέος, α, ον, qu’il faut admettre par le raisonnement, Plat. Rsp. 517c ; au neutre, Arstt. Top. 8, 11, 2, etc.
Étym. vb. de συλλογίζομαι.
1. waarover geconcludeerd moet worden, met
2. n.
συλλογιστέος, η, ον,
verb. adj. of συλλογίζομαι
- Ito be concluded, Plat.
- IIneut. συλλογιστέον one must compute or conclude, Arist.