συμμιγής
συμμιγής, commingled, promiscuous
Could not find συμμιγὲς in Logeion dictionaries.
συμμιγὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of συμμιγής
συμμῐγής, ές,
- mixed up together, commingled, promiscuous, βοσκήματα S. Tr. 762; φόνος E. Rh. 431; τεύχη Id. Cyc. 226; βοή Tim. Pers. 35, Ar. Av. 771 (lyr.); ἠχὴ ἄκριτος καὶ σ. Plu. Tim. 27; ὑπὸ συμμιγεῖ σκιᾷ in a dense shade, opp. ἐν ἡλίῳ καθαρῷ, Pl. Phdr. 239c; σ. δρυμοί Plu. Caes. 20; of water, σ. καὶ θολερός Id. QConv. 2.725e.
- 2 c. dat., commingled with, μελίσσης νάμασιν . . συμμιγῆ . . θρόμβον milk mixed with honey, Antiph. 52.7, cf. Gal. 6.45, 160; πόνοι . . νέοι παλαιοῖσι συμμιγεῖς κακοῖς A. Th. 741 (lyr.), cf. S. Fr. 398; ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ σ. κακά common to both, Id. OT 1281.
- 3 name of a bandage, Sor. Fasc. 19.
συμμιγής, ής, ές [ῐ]
I mêlé avec, c. à d. :
1 qui se confond avec, dat. Antiph. (Com. fr. 3, 27) ||
2 qui s’ajoute à, dat. Eschl. Sept. 741 ||
II commun à, Soph. O.R. 1281 ; abs. commun, Soph. Tr. 762 ; Eur. Rhes. 431, etc. ||
III confus :
1 en parl. d’un bruit, d’un cri, Ar. Av. 771 ; Plut. Tim. 27 ||
2 p. suite, épais, profond, en parl. d’ombre, Plat. Phædr. 239c ; Plut. Cæs. 28 ; d’où trouble, en parl. d’eau, Plut. M. 725e.
Étym. συμμίγνυμι.
1. gemengd, divers, (van) allerlei (aard):
2. verward, in de war:
συμμιγής, ές, gemischt, vermischt, verbunden ; πόνοι δόμων νέοι παλαιοῖσι συμμιγεῖς κακοῖς, Aesch. Spt. 723 ; ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ συμμιγῆ κακά, Soph. O.R. 1281 ; Eur. Rhes. 431 ; Ggstz κεχωρισμένος, Plat. Legg. X.895c ; ὑπὸ συμμιγεῖ σκιᾷ, dem ἐν ἡλίῳ καθαρῷ entgeggstzt, dumpfig, Phaedr. 239c.
συμμιγής
συμ-μῐγής, ές
μίγνυμι
- 1commingled, promiscuous, Soph., Eur., etc.
- 2c. dat. commingled with, Aesch.