συνθέτης
συνθέτης, composer, writer
συν-θέτης, ου, ὁ,
- composer, writer, Pl. Lg. 722e, Gal. 18(2).778; καλῶν ποιημάτων Phld. Po. 5.35; σ. ὀνομάτων, etc., D.H. Dem. 36; σ. λόγων a prose-writer, like συγγραφεύς, opp. ποιητής, Paus. 10.26.1.
συνθέτης, ου (ὁ) qui compose, qui arrange : ὀνομάτων, DH. Dem. 36, écrivain qui arrange les mots avec art ; λόγων, Paus. 10, 26, 1, écrivain en prose.
Étym. συντίθημι.
συνθέτης, ὁ, der zusammensetzt, bes. der Stylist ; οὐδεὶς οὔτʼ εἶπέ τι προοίμιον οὔτε ξυνθέτης γενόμενος ἐξήνεγκεν εἰς τὸ φῶς, Plat. Legg. IV.722e ; λόγων, der Prosaist, im Ggstz von ποιητής, Pausan. 10.26, u. a.Sp.