συνόδους
συνόδους, with teeth opposing, rather than notching into, one another
Could not find συνόδοντός in Logeion dictionaries.
συνόδοντός masculine genitive singular, feminine genitive singular of συνόδους
συνόδους, οντος, ὁ, ἡ,
- with teeth opposing, rather than notching into, one another, opp. καρχαρόδους (q.v.), τὰ συνόδοντα animals with such teeth, Arist. HA 595a9.
- II Subst. συνόδοντες, οἱ (sg. ἡ, Numen. ap. Ath. 7.322b), a kind of sea-bream, prob. Dentex vulgaris, Epich. 69, Anaxandr. 41.51 (anap.), Archestr. Fr. 17, Opp. H. 1.170: sg. nom. συνόδων Antiph. 132.3 (anap.), Philox. 2.15; but συνόδους Sch. Opp. H. 3.186, Artem. 2.14. Cf. σινόδους, συνώδοντα.
συν·όδους, -όδοντος (ὁ, ἡ) qui a les dents serrées et comme soudées, Arstt. H.A. 8, 6, 1 ; subst. ὁ σ. (qqf. ἡ σ. Numén. dans Ath. 322b) spare denté, sorte de poisson, Epich. fr. 47 Ahrens ; Opp. H. 1, 170 ; Artém. 2, 14 ; Archestr. (Ath. 322b).
Étym. σύν, ὀδούς.
συνόδους, οντος, ὁ, ἡ, mit zusammenhangenden, untereinander verbundenen Zähnen, die oben platt sind, wie die Backenzähne, Arist. H.A. 8.2, Ggstz καρχαρόδους. – Als subst. ὁ, auch ἡ, eine Fischart, die solche Zähne hat, lat. dentex ; auch σινόδους geschrieben, Ath. VII.322b ; Artemid. 2.14.