συνοικείωσις
συνοικείωσις, binding together, bringing into combination
συνοικεί-ωσις, εως, ἡ,
- binding together, bringing into combination, in Astrol. sense, Ptol. Tetr. 50, Cat.Cod.Astr. 1.114.
- 2 a figure in Rhetoric, whereby heterogeneous things were combined or attributed to one person, Arist. Rh.Al. 1425b38, Rutil. 2.9, Quint. Inst. 9.3.64.
- 3 allegorical identification, in pl., Phld. Piet. 14, 15.
συνοικείωσις, εως (ἡ)
1 t. d’astrol. combinaison, Ptol. Tetr. 1, p. 50 ||
2 t. de rhét. rapprochement d’idées en apparence éloignées, Arstt. Rhet. Al. 4, 1 ; R. Lup. 2, 9 ; Quint. 9, 3, 64.
Étym. συνοικειόω.
συνοικείωσις, ἡ, die Mitzueignung, bes. als rhetorische Figur, wenn ganz verschiedenartige Dinge durch den Ausdruck verbunden oder einer Person beigelegt werden, Rutil. Lup. 2.9, Quint. 9.3.64.