τετραγωνικός
τετραγωνικός, of a square, square
τετρᾰγων-ικός, ή, όν,
- of a square, square, Iamb. in Nic. p.59 P., al., Procl. Hyp. 3.6, Simp. in Ph. 59.19. Adv. -κῶς Iamb. in Nic. p.27 P.
τετραγωνικός, ή, όν [ᾰ] carré, quadrangulaire, Dioph.
Étym. τετράγωνος.