τετραδακτυλιαῖος
τετραδακτυλιαῖος, four fingers long
τετρᾰδακτῠλ-ιαῖος, α, ον,
- four fingers long or broad, Dsc. 1.68, S.E. M. 10.156.
τετραδακτυλιαῖος, α, ον [τρᾰῠ] long, large ou épais de quatre doigts, Diosc. 1, 84 ; Sext. M. 10, 156.
Étym. τετραδάκτυλος.
τετραδακτυλιαῖος, vier Finger lang, διάστημα S.Emp. adv.phys. 2.156.