τρισκατάρατος
τρισκατάρατος, thrice-accursed
τρισ-κατάρᾱτος [ᾰρ], ον,
- thrice-accursed, D. 25.82, Men. 71, Epit. 540.
τρισ·κατάρατος, ος, ον [ᾰᾰᾱ] trois fois digne d’être maudit, Dém. 794, 24 ; Mén. (EM. 413, 6).
τρισκατάρατος, [ρᾱ], dreimal verwünscht, höchst verwünschenswert ; Dem. 25.82 ; Luc. Alex. 2, öfter.
τρισκατάρατος
τρισ-κᾰτάρᾱτος, ον,
- thrice-accursed, Dem.