τρώγω
τρώγω, to gnaw, nibble, munch
Could not find τρώγοντες in Logeion dictionaries.
τρώγοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of τρώγω
τρώγω, Od. 6.90, etc.: fut. τρώξομαι Ar. Ach. 806, X. Smp. 4.8: aor. 1 ἔτρωξα (κατ-) Batr. 182, Hp. Nat.Mul. 8, Timo 66.6 [840]: aor. 2 ἔτρᾰγον, 3 sg. subj. τράγῃ Pherecr. 67.5 (elsewh. only in compos. with ἐν- (q. v.), κατα-, παρα-):—Pass., pf. τέτρωγμαι (δια-) Ar. V. 371, (παρεν-) Eub. 15.8:—
- gnaw, nibble, munch, esp. of herbivorous animals, as mules, τ. ἄγρωστιν Od. 6.90; of swine, ἐρεβίνθους τ. Ar. Ach. 801, cf. 806; of cattle, τὸν θαλλόν, κόμαρον τ., Theoc. 4.45, 9.11; rarely of dogs, Εὐριπίδην ἔτρωγον Sotad. 15.15; of human beings in disease, λίθους τε καὶ γῆν τρώγουσι Hp. Prorrh. 2.31.
- II of men, eat vegetables or fruit, τοὺς γενομένους [κυάμους] οὔτε τρώγουσι οὔτε ἕψοντες πατέονται Hdt. 2.37; τὸ κάτω [τῆς βύβλου] ib. 92; τὸν καρπὸν τοῦ λωτοῦ Id. 4.177; τ. βότρυς Ar. Eq. 1077; βολβοὺς τρώγων, τυροὺς κάπτων Anaxil. 18.3 (anap.); of dessert, eat fruits, as figs, almonds, etc., Hdt. 1.71, Ar. Pax 1324, Pherecr. 159 (v. τρωγάλια) ; ἴτρια, μελίπηκτα, Sol. 38.1, Antiph. 140.4; of small fish as hors-dʼoeuvres, κἀν ποίᾳ πόλει τοσοῦτος < ὢν > τὸ μέγεθος ἰχθῦς τρώγεται; Eup. 23 D.: abs., πίνειν καὶ τ. drink and eat dessert, D. 19.197: Com. metaph., γνώμας τ. Πανδελετείους Ar. Nu. 924 (anap.):—Pass., τρώγεται ἁπαλὰ ταῦτα καὶ αὖα Hdt. 2.92.
- III later, simply eat, serving as pres. to ἔφαγον instead of ἐσθίω, ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα Ev.Jo. 6.54 (cf. aor. φάγητε . . πίητε ib. 53); τρώγοντες καὶ πίνοντες Ev.Matt. 24.38; never in LXX (ὁ ἐσθίων ἄρτους μου LXX Ps. 40(41).10 becomes ὁ τρώγων μου τὸν ἄρτον when cited in Ev.Jo. 13.18); δύο τρώγομεν ἀδελφοί is dub. l. in Plb. 31.23.9; ἔδωκεν εὔζωμον νήστῃ τρώγειν SIG 1171.9 (Crete, perh. i B. C.); ἡ νὺξ τὴν ἡμέραν τ. (of a black man eating white bread) Diog.Cyn. ap. Sammelb. 5730 (iv/v A. D.); ψυχρὰ τρώγοντα κατακαίεσθαι PMag.Lond. 121.177; ἔμοιγε, ὅσσα παρʼ ἀνθρώποις, τρώγειν ἔθος Batr. 34; this usage is mentioned by AB 114, censured by Phot.
τρώγω (f. τρώξομαι, ao. 1 ἔτρωξα dans les composés, ao. 2 ἔτραγον [ᾰ] dans les composés ; pf. pass. τέτρωγμαι dans les composés) manger :
1 en parl. des animaux, manger, ronger, brouter, en parl. de mulets, Od. 6, 90 ; de bétail, Thcr. Idyl. 4, 45 ; 9, 11 ; d’un porc, Ar. Ach. 801 ; d’un chien, Sotad. (Stob. 528, 20) ||
2 en parl. de pers. manger des aliments crus, Hdt. 2, 37, 92, etc. ; Xén. Conv. 4, 8, etc. ; particul. croquer (des noix, Plut. M. 613b, 716e ; des amandes, etc. Hdt. 1, 71 ; Ar. Pax 1324); abs. manger des friandises, se régaler, d’où manger, en gén. joint à πίνειν, Dém. 402, 21 ; d’où vivre, Pol. 32, 9, 9 ||
➳ Prés. ind. 3 pl. dor. τρώγοντι, Thcr. Idyl. 4, 45 ; part. acc. pf. f. τρωγοίσας, Thcr. Idyl. 9, 11.
Étym. pré-grec.
τρώγω, fut. τρώξομαι, Ar. Ach. 771 ; aor. ἔτραγον, selten ἔτρωξα, wie κατατρώξαντες Timon. frg. 7 ; aor. pass. ἐτράγην (verwandt mit τρύω); – nagen, knuppern, essen, fressen, bes. rohe Speisen ; Hom. von den Maultieren, τρώγειν ἄγρωστιν, Od. 6.90 ; Her. 2.37 sagt τοὺς γενομένους κυάμους οὔτε τρώγουσι οὔτε ἕψοντες πατέονται, weder roh noch gekocht essen ; vgl. 1.71, 2.92, 4.177 ; später bes. vom Nachtisch, Nüsse, Mandeln knacken, naschen, Ar. u. A.; allgemein, πίνειν καὶ τρώγειν, Dem. 19.197 ; Folgde : δύο τρώγομεν ἀδελφοί, Pol. 52.9.9, wir leben zusammen. – Vgl. B.A. 114.
τρώγω
To nibble, crop Od. 6.90.
Strong 5176
*
1. prop., of animals, to gnaw, munch, crunch (Hom., al.).
2. Of men, to eat raw food, as vegetables, nuts, etc. (Hdt., al.).
3. In late vernacular, simply to eat (= ἐσθίω): Mt 24:38, Jo 6:54, 56, 57, 58 13:18 (LXX ἐσθίων) (v. Kennedy, Sources, 82, 155; MM, xxv).†
τρώγω : gnaw, crop, browse upon, Od. 6.90†.
τρώγω
- Ito gnaw, nibble, munch, of herbivorous animals, as mules, Od.; of swine, Ar.; of cattle, Theocr.
- IIof men, to eat vegetables or fruit, Hdt., Ar.