φιλάργυρος
φιλάργυρος, fond of money, covetous
Could not find φιλαργυρώτατον in Logeion dictionaries.
φιλαργυρώτατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of φιλάργυρος
φῐλάργῠρ-ος, ον,
- fond of money, avaricious, S. Ant. 1055, Fr. 587, Pl. R. 347b, PPetr. 3 p.150 (iii B. C.), Phld. Ind.Sto. 19, Ev.Luc. 16.14, etc.; Sup. -ώτατος X. Mem. 3.1.10, 3.13.4.
φιλ·άργυρος, ος, ον [ῐῠ] qui aime l’argent, avare, Soph. Ant. 1055 ; τὸ φιλάργυρον, Plat. Rsp. 347b, l’amour de l’argent ||
Sup. -ώτατος, Xén. Mem. 3, 1, 10 ; 3, 13, 4.
φιλάργυρος, geldliebend, geldgierig, übh. habsüchtig ; Soph. Ant. 1042 ; Plat. Gorg. 515e u. sonst ; φιλαργυρώτατος Xen. Mem. 3.1.10 ; Pol. 9.25.
Strong 5366
**
loving money, avaricious: Lk 16:14, II Ti 3:2.†
φιλάργυρος
φῐλ-άργῠρος, ον,
- fond of money, covetous, Soph., Xen., etc.; Sup. φιλαργυρώτατος, Xen.:— τὸ φιλάργυρον φιλαργυρία, Plat.