φιλάρχαιος
φιλάρχαιος, fond of what is old, fond of antiquity
φῐλ-άρχαιος, ον,
- fond of what is old, fond of antiquity, Phld. Rh. 1.157 S., Plu. Col. 2.1107e, Ath. 3.126b: Rhet., old-fashioned, ἁρμονία D.H. Dem. 36, al.
φιλ·άρχαιος ou φιλ·αρχαῖος, ος, ον [ῐ] qui aime l’antiquité ou les anciens, DH. Dem. p. 1067, 1069, 1105 ; Ath. 126b ; Plut. M. 1107e ; Porph. V. Plot. p. 116.
Étym. φ. ἀρχαῖος.
φιλάρχαιος, od. φιλαρχαῖος, das Alte, das Altertum liebend ; Plut. adv. Colot. 1, Symp. 7.4.1 ; Ath. III.126b.