φραδή

φρᾰδ-ή, ἡ, poet. Noun,

• understanding, knowledge, τῶν δὲ μελλόντων τετύφλωνται φραδαί Pi. O. 12.9, cf. Alc. Supp. 2.2.
• • II hint, warning, θεόθεν . . φραδαῖσιν A. Ch. 941 (lyr.), cf. E. Ph. 667 (lyr.); ἀθανάτων φραδῇ Theoc. 25.52, cf. IG 5(2).261.15 (Mantinea, vi B. C.); ἕπου μηνυτῆρος ἀφθέγκτου φραδαῖς, i. e. by the scent, A. Eu. 245.

φραδή, ἡ,
1) Verstand, Klugheit, Erkenntnis, φραδαὶ μελλόντων τετύφλωνται Pind. Ol. 12.9.
2) Rat, Andeutung ; Aesch. Eum. 236, Ch. 929 ; Παλλάδος φραδαῖσιν Eur. Phoen. 671 ; ἀθανάτων φραδῄ ἐνθάδʼ ἱκάνει Theocr. 25.52 ; u. a.Sp.

For Pindar, see also: φραδά

φραδή φρᾰδή, ἡ, φράζω

• • Iunderstanding, knowledge, Pind.
  • IIa hint, warning, Aesch., Eur.