χθαμαλός

χθᾰμᾰλός, ή, όν,

• near the ground, on the ground, low, εὐναί Od. 11.194; σκόπελος -ώτερος 12.101; τεῖχος -ώτατον Il. 13.683, cf. Plu. Arat. 18; οἰκοδομεῖν -ώτερα τὰ πρὸς ἄρκτον X. Mem. 3.8.9; χ. Αἴγυπτος Theoc. 17.79; λόφοι -ώτεροι Plb. 10.10.7; χ. δένδρα Plu. Fort.Rom. 2.320c; τὰ χ. ib. Cons.Apoll. 103e; τὴν πόλιν ἐν τῷ χ. κεῖσθαι D.Chr. 6.2; also of the sea, κῦμα χ. Hld. 5.1, cf. Ach.Tat. 3.2.
• • II of Ithaca, αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται πρὸς ζόφον dub. sens. in Od. 9.25, cf. 10.196, Str. 10.2.12.
  • III metaph. of persons of humble station, χ. καὶ μικροπρεπεῖς Them. Or. 9.126a, 34p.469Dind. (Comp.); also δικαιοσύνη Id. Or. 8.118d (Comp.).
  • • 2 sitting in a lower place, Hld. 10.6.
    • 3 pedestrian, ἀνειμένη καὶ χ. Δωρίς Proll.Theoc. p.5 Wendel.

χθαμαλός, (χαμαί, χαμηλός, vgl. χθές), niedrig ; εὐναί, an der Erde, Od. 11.194 ; bes., wie Nitzsch zu Od. 9.25 bemerkt, im Ggstz gegen das in die Höhe Ragende, relativ niedrig ; σκόπελον χθαμαλώτερον 12.101 ; τεῖχος χθαμαλώτατον Il. 13.683 ; so von Häusern, Ggstz ὑψηλός, im Kompar. bei Xen. Mem. 3.8.9 ; Pol. 10.10.7 ; Aegypten, Theocr. 17.79 ; σφέλας Ap.Rh. 3.1159 ; ἠπειρος 2.981 ; übertr. neben περίγειος Isocr. ep. 10. – Von der Insel der Kirke, χθαμαλὴ κεῖται, Od. 10.196, offenbar von der Warte aus gesehen, auf welcher Odysseus stand, schien die Insel flach dazuliegen ; schwierig ist Od. 9.25, von Ithaka gesagt : αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἀλὶ κεῖται πρὸς ζόφον, wozu Strab. 10.2.12 (p. 454) die Erkl. anführt ὡς τῇ ἀντικρὺ ἠπείρῳ πρόσχωρος, nach dem Festlande hin ; ein Schol., der ταπεινή, κοίλη τὴν θέσιν erkl., findet eine Schwierigkeit in der Vrbdg mit πανυπερτάτη, die nicht da ist, da dieses nur von der geographischen Lage nach Norden hin zu verstehen ist ; aber Ithaka heißt sonst felsig.

χθαμαλός

-ή, -όν.

• • 1

    On the ground: χθαμαλαὶ βεβλήαται εὐναί Od. 11.194.

  • 2

    Little raised above the surrounding level, low: Ἰθάκη Od. 9.25 (but the application to Ithaca causes difficulty), νῆσος Od. 10.196.

    In comp.: τὸν ἕτερον σκόπελον χθαμαλώτερον ὄψει Od. 12.101.

    In superl.: ὕπερθε τεῖχος ἐδέδμητο χθαμαλώτατον Il. 13.683.

χθαμαλός (χαμαί), comp. -ώτερος, sup. -ώτατος: low-lying, low.

χθαμαλός χθᾰμᾰλός, ή, όν χαμαί, with θ inserted

• near the ground, on the ground, flat, Hom., Theocr.