χρυσόπρῳρος
χρυσόπρῳρος, with gilded prow
χρῡσό-πρῳρος, ον,
- with gilded prow, ἀκάτιον Philostr. Im. 1.12.
χρυσό·πρῳρος, ος, ον [ῡ] à proue d’or, Philstr. p. 282.
Étym. χρ. πρῴρα.
χρυσόπρῳρος, [ῡ], mit goldenem Vorderteile, Philostr.