ἀγορητής
ἀγορητής, a speaker, orator
ἀγορ-ητής, οῦ, ὁ,
- speaker, Ep. word, chiefly used of Nestor, λιγὺς Πυλίων ἀ. Il. 1.248, al., cf. Ar. Nu. 1057, Timo 30.1.
- II = ἀγορανόμος, or perh. public auctioneer, OGI 262.20 (pl., Baetocaece).
1 orador
βουληφόρος ἠδ' ἀ.
ἀγορηταὶ ἐσθλοί
λιγὺς ἀγορητής
λιγύς περ ἐὼν ἀ.
• sup.
ἀγορητότατος· λογιώτατος
2 funcionario del ágora prob. rematador de subastas, IGLS 4028.34 (III d.C.), cf.
ἀγορητάς· τοὺς ἐν ἀγορᾷ ἀναστρεφομένους
ἀγορητής, οῦ (ὁ) [ᾰ] qui parle en public, orateur, Il. 1, 248, etc. ; Od. 20, 274 ; Timon (DL. 3, 7).
Étym. ἀγοράομαι.
ἀγορητής, ὁ, Sprecher in der Versammlung, Hom. öfter, z.B. vom Nestor λιγὺς Πυλίων ἀγ. Il. 1.248, 4.293, u. so Ar. Nub. 1055 ; aber auch vom Thersites Hom. Il. 2.246 ; Timon. bei Diog.L. 3.7 vom Plato.
ἀγορητής
-οῦ, ὁ
[ἀγορή.]
An orator or speaker Il. 1.248, Il. 2.246, Il. 3.150, Il. 4.293, Il. 7.126, Il. 19.82: Od. 20.274.
ἀγορητής
ἀγοράομαι
- a speaker, orator, Il.