ἀδιέξοδος
ἀδιέξοδος, unable to get out
ἀδι-έξοδος, ον,
- that cannot be gone through, τὸ ἄπειρον Arist. Ph. 204a14.
- 2 having no outlet, of places, App. Mith. 100, Plu. Aq. 2.957d.
- II Act., unable to get out, AP 11.395 (Nicarch.), cf. Plu. QConv. 2.679b, Ocell. 1.15.
1 que no se puede atravesar
σήραγγες
2 que no tiene salida
χωρίον
κοιλότης
3 infinito, ilimitado
τὸ ἄπειρον
4 que no puede salir
πορδή
φῦσαι
ἀ·διέξοδος, ος, ον :
1 sans issue, Plut. M. 179b ; App. Mithr. 100 ||
2 qui ne peut sortir, Anth. 11, 395.
ἀδιέξοδος, ohne Ausgang, κοιλότητες, Plut. aq. et ign. 7 ; χωρίον App. Mithr. 100 ; keinen Ausgang findend, πορδή Nicarch. 20 (XI.395); πλοῦτος τυφλὸς καὶ ἀδ. Plut. Symp. 5.5.2.
ἀδιέξοδος
- act., unable to get out, Anth.