ἀκατάβλητος
ἀκατάβλητος, not to be overthrown, irrefragable
Could not find ἀκατάβλητον in Logeion dictionaries.
ἀκατάβλητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀκατάβλητος
ἀκατά-βλητος, ον,
- irrefragable, λόγος Ar. Nu. 1229.
- II not to be thrown down, πύργοι Sch. E. Hec. 1.
1 que no ha sido derribado o abatido
2 fig. indestructible, irrefutable
λόγος
glos. a ἀκαθαίρετος
• inconmovible, firme
ἀκατάβλητον ... τὴν διάνοιαν ἡμῶν μένειν
ἀ·κατάβλητος, ος, ον, qu’on ne peut abattre ou réfuter, Ar. Nub. 1229.
Étym. ἀ, καταβάλλω.
ἀκατάβλητος, nicht niederzuwerfen, λόγος, unbesiegt, Ar. Nub. 1229.
ἀκατάβλητος
καταβάλλω
- not to be overthrown, irrefragable, Ar.