Logeion | ἀλεγεινός

ἀλεγεινός, ή, όν, Ep. for ἀλγεινός,

causing pain, grievous, αἰχμή, μάχη, Il. 5.658, 18.248; εἰρεσίη Od. 10.78; μεριμνάματα Pi. Fr. 277: c. inf., troublesome, ἵπποι ἀλεγεινοὶ δαμήμεναι Il. 10.402: neut. as Adv. -εινὸν ἀλαστήσασα Call. Del. 239. Regul. Adv. -νῶς Q.S. 3.557.

I que puede producir daño, peligroso, lleno de riesgos κύματα Il.24.8, ῥέεθρα Il.17.749, ἐφημοσύνη Od.12.226, νότοι Arat.291

• c. inf. (ἵπποι) ἀλεγεινοὶ δαμήμεναι Il.10.402.

II

1 que hace daño, dañino, pernicioso en sent. físico αἰχμή Il.5.658, Ἄρης Il.13.569, μάχη Il.18.248

• doloroso, torturante πυρή Il.4.99, νεύρων ἀλεγεινὰ πάθη Orph.L.291

• de esfuerzos físicos agotador πυγμαχίη Il.23.653, παλαισμοσύνη Il.23.701, Od.8.126, εἰρεσίη Od.10.78

• c. un abstr. que aporta dolor o sufrimiento ἀγγελίη Il.2.787, 18.17, μεριμνάματα Pi.Fr.223, ἀλεγεινὰ ... λίνα Μοιρῶν Orác. en ZPE 7.1971.199 (III d.C.)

• neutr. como adv. ἀλεγεινὸν ἀλαστήσασα Call.Del.239.

2 que trae consigo molestias o dificultades, molesto νηπιέη Il.9.491, ναυτιλίη A.R.4.191.

3 que trae funestas consecuencias, fatal de acciones y disposiciones anímicas κακορραφίη Il.15.16, Od.12.26, ὑπερβασίη Od.3.206, Hes.Fr.386, ἀγηνορίη Il.22.457, εἰκαιοσύνη Timo SHell.810, συνθεσίαι A.R.4.377, ὕβρις A.R.3.582.

III agudo, vivísimo de sensaciones ὀδύνη Il.11.398, μαχλοσύνη Il.24.30

• fig. τὸν δ' ἀλεγεινὰ παραβλήδην ἐνένιπεν Q.S.5.237.

IV adv. -ῶς dolientemente ἀχνυμένη ἀ. Q.S.3.557.

ἀλεγεινός, ή, όν [ᾰ] douloureux, pénible, Il. 5, 658 ; Od. 10, 78 ; avec un inf. ἵπποι ἀ. δαμήμεναι, Il. 10, 402, chevaux difficiles à dompter ||

Sup. -ότατος, A. Rh. 4, 11.

Étym. cf. ἀλγεινός.

ἀλεγεινός ep. voor ἀλγεινός.

ἀλεγεινός, ή, όν, = ἀλγεινός (ἀλέγω), schmerzhaft, Schmerz bereitend, Hom. oft, ἀγγελίῃ Il. 2.787, πυρῆς 4.99, αἰχμή 5.658, νηπιέῃ 9.491, ὀδύνη 11.398, πνοιῇ Βορέω 14.395, κακορραφίης 15.16, ῥέεθρα 17.749, μάχης 18.248, ἀγηνορίης 22.457, πυγμαχίης 23.653, παλαισμοσύνης 28.701, κύματα 24.8, μαχλοσύνην 24.30, ὑπερβασίης Od. 3.906, εἰρεσίης 10.78, ἐφημοσύνης 12.226, ῥυστακτύος 18.224 ; ἔνθα μάλιστα γίγνετʼ Ἄρης ἀλεγεινὸς βροτοῖσιν Il. 13.569 ; (ἵπποι) οἱ δʼ ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδʼ ὀχέεσθαι, ἄλλῳ γʼ ἢ Ἀχιλῆϊ Il. 10.402 ; – μεριμνήματα Pind. frg. 245 ; κῆδος Ap.Rh. 3.692 ; Agath. 1 (X.68) ἄνδρες.
• Adv . ἀχνύμενος ἀλεγεινῶς Qu.Sm. 3.557.

ἀλεγεινός

-ή, -όν

[ἄλγος.]

- 1
  Causing pain or grief, painful, grievous, hard Il. 2.787, Il. 4.99, Il. 5.658, Il. 9.546, Il. 11.398, Il. 13.569, Il. 15.16, Il. 18.17, 248 = Il. 19.46 = Il. 20.43, Il. 23.653, 701: Od. 3.206, Od. 8.126, Od. 10.78, Od. 12.26, 226.
- 2
  Causing or apt to cause injury or harm: πνοιῇ βορέω Il. 14.395. Cf. Il. 17.749, Il. 24.8: = Od. 8.183 = Od. 13.91 = 264, Od. 18.224.
- 3
  Fatal, baneful: ἀγηνορίης Il. 22.457.
- 4
  Difficult, troublesome: δαμήμεναι Il. 10.402, Il. 17.76.
  
  Troublesome, irksome: νηπιέῃ Il. 9.491.
- 5
  App., bringing repentance in its wake: μαχλοσύνην Il. 24.30.

ἀ˘λεγεινός

1distressing Κῆρες ὀλβοθρέμμονες μεριμναμάτων ἀλεγεινῶν fr. 277 ad fr. 223.

ἀλεγεινός (ἄλγος), comp. neut. ἄλγιον, sup. ἄλγιστος: painful, hard, toilsome; πυγμαχίη, κύματα, μαχλο-σύνη, ‘fraught with trouble,’ Il. 24.30; freq. w. inf., ἡμίονος ἀλγίστη δαμάσασθαι, Il. 23.655.—Adv. ἄλγιον, used in exclamations, τῷ δʼ ἄλγιον, ‘so much the worse’ for him!

ἀλεγεινός Epic for ἀλγεινός, Hom.

c. inf., ἵπποι ἀλεγεινοὶ δαμήμεναι hard to break, Il.

Menu

Word wheel

ἀλεγεινός

Saved

Recent